Historia

Marco Polo

Marco Polo (1254-1324) był weneckim kupcem, który prawdopodobnie podróżował po Azji w czasach świetności Imperium Mongolskiego. Po raz pierwszy wyruszył w wieku 17 lat z ojcem i wujem, podróżując lądem wzdłuż tego, co później stało się znane jako Jedwabny Szlak. Po dotarciu do Chin, Marco Polo wszedł na dwór potężnego władcy mongolskiego Kublai Khan, który wysłał go na wycieczki, aby pomóc w zarządzaniu królestwem. Marco Polo pozostał za granicą przez 24 lata. Choć nie był pierwszym Europejczykiem, który odkrył Chiny – jego ojciec i wuj, między innymi, już tam byli – stał się sławny dzięki popularnej książce, której był współautorem podczas pobytu w genueńskim więzieniu.

Marco Polo: Wczesne lata

Marco Polo urodził się około 1254 roku w zamożnej rodzinie kupieckiej we włoskim mieście-państwie Wenecji. Jego ojciec, Niccolò, a jego wujek Maffeo wyjechał rok wcześniej na długoterminowej ekspedycji handlowej. W związku z tym, po śmierci matki w młodym wieku, był wychowywany przez dalszych krewnych. Niccolò i Maffeo spędzili najpierw około sześciu lat w Konstantynopolu (obecnie Stambuł, Turcja), który od czasu czwartej krucjaty w 1204 r. znajdował się pod kontrolą łacińską. Następnie obaj bracia udali się do portowego miasta Soldaia (obecnie Sudak, Ukraina), gdzie posiadali dom.

Podróże Marco Polo wzdłuż Jedwabnego Szlaku

Dwa lata później Niccolò i Maffeo popłynęli do Acre w dzisiejszym Izraelu, tym razem z Marco u boku. Na prośbę Kublai Khan, zabezpieczyli trochę świętego oleju z Kościoła Świętego Grobu w Jerozolimie, a następnie wrócili do Acre, aby odebrać prezenty, dokumenty papieskie i dwóch braci od nowo wybranego papieża Grzegorza X. Bracia szybko opuścili wyprawę, ale Polo kontynuował, prawdopodobnie przez wielbłąda, do perskiego miasta portowego Hormuz. Nie znalazłszy żadnych statków, które by im odpowiadały, udali się na serię lądowych szlaków handlowych, które w XIX wieku stały się znane jako Jedwabny Szlak. Przez następne trzy lata powoli przemierzali pustynie, wysokie przełęcze górskie i inne trudne tereny, spotykając po drodze ludzi różnych religii i kultur. W końcu, około 1275 roku, dotarli do bogatego letniego pałacu Kublaja Chana w Shangdu, czyli Xanadu, położonego około 200 mil na północny zachód od jego zimowej siedziby we współczesnym Pekinie.

Kublai, który generalnie polegał na cudzoziemcach w zarządzaniu swoim imperium, przyjął Marco Polo na swój dwór, prawdopodobnie jako poborcę podatkowego. W pewnym momencie Wenecjanin został wysłany w oficjalnej sprawie do miasta portowego Hangzhou (wtedy nazywanego Quinsai), które, podobnie jak Wenecja, zostało zbudowane wokół serii kanałów. Marco Polo podobno podróżował także przez Chiny śródlądowe i do dzisiejszej Birmy.

Po wielu latach poszukiwania zwolnienia ze służby, Polo w końcu uzyskał pozwolenie od Kublai eskortować młodą księżniczkę do jej przyszłego męża Arghun, mongolski władca Persji. W 1292 roku Polosowie dołączyli do flotylli 14 łodzi, które wyruszyły z Zaitun (obecnie Quanzhou w Chinach), zatrzymały się na krótko na Sumatrze, a następnie wylądowały w Persji 18 miesięcy później, tylko po to, by dowiedzieć się, że Arghun nie żyje. Księżniczka została skłoniona do poślubienia syna Arghuna. Polowie tymczasem pozostali u brata Arghuna przez dziewięć miesięcy, po czym udali się do Wenecji przez Trebizond (obecnie Trabzon, Turcja), Konstantynopol i Negrepont (obecnie Eubeja, Grecja). Do domu dotarli w 1295 r., rok po tym, jak śmierć Kublaja spowodowała nieodwracalny upadek imperium mongolskiego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *